Obraz św. Siostry Faustyny Kowalskiej

Wizerunek św. Siostry Faustyny Kowalskiej to kopia obrazu wykonana metodą nadruku UV na płótnie.

Potężny cytat dotyczy sakramentu spowiedzi świętej (sakramentu pokuty i pojednania) z „Dzienniczka” św. Faustyny (Dz. 1602):

„Córko, kiedy przystępujesz do spowiedzi świętej, do tego źródła miłosierdzia Mojego, zawsze spływa na twoją duszę Moja Krew i Woda, która wyszła z Serca Mojego, i uszlachetnia twą duszę. Za każdym razem, jak się zbliżasz do spowiedzi świętej, zanurzaj się cała w Moim miłosierdziu z wielką ufnością, abym mógł zlać na duszę twoją hojność Swej łaski. Kiedy się zbliżasz do spowiedzi, wiedz o tym, że Ja sam w konfesjonale czekam na ciebie, zasłaniam się tylko kapłanem, lecz sam działam w duszy. Tu nędza duszy spotyka się z Bogiem miłosierdzia. Powiedz duszom, że z tego źródła miłosierdzia dusze czerpią łaski jedynie naczyniem ufności. Jeżeli ufność ich będzie wielka, hojności Mojej nie ma granic”.

Święta Faustyna Kowalska urodziła się 25 sierpnia 1905 roku w rolniczej rodzinie we wsi Głogowiec koło Łodzi jako trzecie z dziesięciorga dzieci. Na chrzcie świętym nadano jej imię Helena. Gdy miała zaledwie siedem lat, po raz pierwszy usłyszała w swojej duszy Boże wezwanie. W lipcu 1924 roku, podczas zabawy tanecznej z koleżankami w łódzkim parku Wenecja, objawił się jej umęczony Jezus. Nakazał jej niezwłocznie udać się do Warszawy i wstąpić do klasztoru. 1 sierpnia 1925 roku została przyjęta do Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia. Postulat odbyła w Warszawie, a nowicjat w Krakowie, gdzie podczas obłóczyn zakonnych otrzymała habit oraz imię Maria Faustyna. Pierwsze śluby zakonne złożyła 30 kwietnia 1928 roku, a śluby wieczyste 1 maja 1933 roku. Z pokorą i radością pracowała w różnych domach zakonnych, między innymi w Krakowie, Płocku i Wilnie, pełniąc proste obowiązki kucharki, ogrodniczki czy furtianki. Przez całe życie pozostawała w głębokim zjednoczeniu z Bogiem, a jej codzienność wspierały liczne wizje i mistyczne objawienia. W zakonie spędziła 13 lat. Chrystus uczynił siostrę Faustynę swoją apostołką i powierzył jej misję szerzenia kultu Bożego Miłosierdzia. Przekazał światu Jego filary: wizerunek Jezusa Miłosiernego z podpisem „Jezu, ufam Tobie”, Koronkę do Miłosierdzia Bożego, Godzinę Miłosierdzia (godzinę 15:00, w której skonał na krzyżu), Litanię. Pierwsze śluby zakonne złożyła 30 kwietnia 1928 roku, a śluby wieczyste 1 maja 1933 roku. Z pokorą i radością pracowała w różnych domach zakonnych, między innymi w Krakowie, Płocku i Wilnie, pełniąc proste obowiązki kucharki, ogrodniczki czy furtianki. Przez całe życie pozostawała w głębokim zjednoczeniu z Bogiem, a jej codzienność wspierały liczne wizje i mistyczne objawienia. W zakonie spędziła 13 lat. Chrystus uczynił siostrę Faustynę swoją apostołką i powierzył jej misję szerzenia kultu Bożego Miłosierdzia. Przekazał światu Jego filary: wizerunek Jezusa Miłosiernego z podpisem „Jezu, ufam Tobie”, Koronkę do Miłosierdzia Bożego, Godzinę Miłosierdzia (godzinę 15:00, w której skonał na krzyżu), Litanię oraz Święto Miłosierdzia Bożego obchodzone w pierwszą niedzielę po Wielkanocy. Swoje mistyczne doświadczenia i rozmowy z Jezusem spisała w dziele zatytułowanym „Dzienniczek”. Po długich i wycieńczających cierpieniach spowodowanych chorobą zmarła w wieku 33 lat, 5 października 1938 roku. Została pochowana na cmentarzu zakonnym w Krakowie-Łagiewnikach. Siostra Faustyna została beatyfikowana 18 kwietnia 1993 roku, a papież Jan Paweł II ogłosił ją świętą 30 kwietnia 2000 roku.